Spirituele therapie: spiritualiteit en psychotherapie || Online therapie via e-mail praktisch || Vormen van spirituele therapie || Contact || Wie ben ik?
In de veelheid van mensbeschouwingen en psychologische benaderingen is psychosynthese een opvallende therapie. Het is de basis van veel nieuwe therapieën, zoals transpersoonlijke therapie, integrale theorie en voice-dialogue. De psychosynthese is in de 20e eeuw ontwikkeld door de Italiaan Roberto Assagioli. Hij was opgeleid in de psycho-analyse van Freud, maar interesseerde zich ook voor spiritualiteit. Bij de analyse probeert men de aard en functie van de psyche te ontleden en te begrijpen. Bij de psychosynthese probeert men de onderdelen van de menselijke psyche weer samen te voegen, en wel zodanig, dat de samenstellende delen van de psyche een harmonieuzer geheel gaan vormen.
In psychosynthese vorm je een nieuwe eenheid rond je ‘zelf’ of ‘ik’, waarin je richting aan je leven kunt geven. Psychosynthese is volgens Assagioli een proces waarin de mens door voortdurende groei en rijping tot zelfontwikkeling komt, op dezelfde wijze als er ook in het heelal en in de natuur een constante evolutie is.
Assagioli verwoordde het zelf zo: “Psychosynthese is een methode tot psychische ontwikkeling, een zelfrealisatie voor mensen, die weigeren de slaaf te blijven van hun eigen inwendige hersenschimmen of van uitwendige invloeden; die weigeren zich passief te onderwerpen aan het spel van psychische krachten dat zich binnen hen voltrekt en die vastbesloten zijn meester te worden over hun eigen leven.”
Subpersoonlijkheden
Een begrip in de psychosynthese is het idee van de mens als een meerpersoonlijkheid. Je kunt je bewust worden van je subpersoonlijkheden die samen je persoonlijkheid vormen. Volgens Assagioli zijn je subpersoonlijkheden, zoals bijvoorbeeld de rebel, de intellectueel, de verleider, de huissloof, de organisator en de bon-vivant voortdurend met elkaar slaags.
Impulsen, verlangens, principes en aspiraties zijn in een voortdurende strijd gewikkeld. Je kunt je subpersoonlijkheden leren kennen, je ervan bewust worden, er afstand van nemen en ernaar leren kijken. In de psychosynthese wordt dit proces disidentificeren genoemd wat gepaard gaat met een gevoel van bevrijding en inzicht. Een subpersoonlijkheid kan soms nuttig zijn, maar mag nooit overheersen. Het uiteindelijke doel van het werken aan de subpersoonlijkheden is het vergroten van het proces van het ‘zelf’, je ‘centrale ik’.
Je kunt je subpersoonlijkheden begrijpen als vervormde uitingen van hogere kwaliteiten. Elke karaktertrek of geestesgesteldheid kan worden vervormd: Mededogen wordt zelfmedelijden, levenslust wordt hyperactiviteit, rust wordt futloosheid, humor wordt sarcasme, liefde wordt seksverslaving en intelligentie wordt sluwheid. Maar omgekeerd kunnen bewustzijnstoestanden ook worden “verhoogd”: zelfmedelijden wordt mededogen, enzovoort.
Zo kun je dus door disidentificatie en transformatie elke subpersoonlijkheid naar zijn hoogste vorm van verwerkelijking zien te krijgen. Je leert je vrij te maken van de krachten die je gewoonlijk overheersen en die je als een pingpongbal heen en weer kunnen slaan. In dit proces speelt de wil een hoofdrol. De overaanwezigheid, de afwezigheid of de vervormingen van de wil verklaren vaak verschillende psychische problemen en zienswijzen. De wil van de mens moet versterkt worden en onafhankelijk gemaakt worden van andere mensen of invloeden.
Methodes
Methodes in psychosynthese zijn:
* reflectieve meditatie, scherp en helder denken.
* visualisatie, innerlijke voorstellingen maken om je intuïtie te stimuleren.
* innerlijke dialoog, o.a. met subpersoonlijkheden en m.n. met wijze innerlijke leiding, de innerlijke leraar.
Gebaseerd op Psychosynthese, grappigerwijs een artikel bedoeld om psychosynthese en andere spirituele stromingen zwart te maken. Een mooie vorm van synthese: de integratie van de hogere kwaliteiten van het negatief bedoelde artikel in deze positief bedoelde site.